சரி அண்ணாவைத்தான் இன்னும் விடவே முடியலடா!

5


பிள்ளைகள் தூங்கியதை உறுதி செய்து கொண்டு விளக்குகளை அணைத்து விட்டு ஆனந்த் அண்ணா பெட்ரூமுக்குள் வந்து கதவை அடைத்தார். அப்போது நான்

“அண்ணா பிள்ளைங்க தூங்கிட்டாங்களா என்று கேட்டு விட்டு, அய்யோ வாழ ஆரம்பிச்சு வருஷம் ஆனாலும் பாருங்க, இந்த அண்ணாவைத்தான் இன்னும் விடவே முடியல..சாரி சாரி….?” என்று பல்லைக் கடித்தேன்.

அப்போது பின்னால் வந்து அணைத்துக் கொண்ட ஆனந்த், என் கழுத்தில் முத்தமிட்டு, அவர் உதடுகளால் ஒத்தடங்கள் கொடுத்து, முத்திக் கொண்டே கொஞ்சலோடு என் காதில் “இது கூட த்ரில்லா தான் தங்கச்சி இருக்கு..நாலு சுவத்துக்குள்ள இந்த உறவுல எந்த தப்பும் இல்ல. பிள்ளைங்களை ரொம்ப கண்டிக்காதே. விவரம் தெரியும் போது எல்லாம் புரியும்?” என்று சொல்லிக் கொண்டே முன்னால் கையை கொண்டு வந்து நைட்டியோடு என் முலைகளை உருட்டி பிசைந்தார்.

அப்போது நான் பிரா போட்டிருக்க வில்லை. என் நைட்டி முன்புற ஹூக்குளை கழற்ற விட்டு ஆனந்த் அண்ணா கைகளை உள்ளே விட்டு என் கைக்கு அடங்காத கனிகளை பிடித்து பிசைந்த போதே நான் கிறங்கி போனேன். அப்படியே நான் அவர் மார்பில் பின் புறமாக சாய ஏற்கனவே எழும்பி நின்ற அண்ணாவின் சுன்னி தங்கையின் பின்புற குண்டி பிளவை பிளக்க ஆரம்பித்தது. அந்த சுகத்தில் நான் திரும்ப, என் முகத்தை தாங்கி கொண்டு என் இதழ்களை கவ்வி ஆனந்த் அண்ணா சப்பி சுவைக்க ஆரம்பித்தார்.

அப்போது நான் கையை கொண்டு போய், அவர் கோலை பிடிக்க, அவர் குளித்து விட்டு கட்டியிருந்த டர்க்கி டவல் அவிழ்து விழுந்தது. அண்ணாவின் ஆண்குறி எழுச்சியை கைகளால் அனுபவதிக்கொணடே நான் என் நைட்டி பின்னால் குண்டி பிளவில் வைத்து தேய்த்தேன். அப்போது அண்ணா பின்னால் அம்மணமாக நின்று கொண்டே என் நைட்டியை தொடைக்கு மேல் ஏற்றி இடுப்பு வரை தூக்கி விட்டு இப்போது என் காமச்சேட்டையை தொடர ஊக்கம் கொடுத்தார்.

நானும் அண்ணாவின் மார்பில் சாய்ந்து கொண்டு அவருக்கு திகட்ட திகட்ட இதழ் இன்பத்தேனை ஊட்டிக் கொண்டே என் கையால் அவர் சுன்னியை பிடித்து உருவி இப்போது என் குண்டி பிளவில் வைத்து தேய்த்தேன். அப்போது அண்ணா பின்பக்கமா நின்று, என்னை மார்பில் போட்டுக் கொண்டே, என் முலைகளை பிடித்து பிசைந்து காம்புகளை பிடித்து நீவி நிமிட்டி விட ஆரம்பித்தார். அண்ணாவின் கைகளில் கரகாட்டம் ஆடிய என் காமமுலைகள் காம்புகள் விடைத்துக் கொண்டு அவர் விரல்களோடு மல்லுகட்டியது.

அப்போது நான் திரும்ப முயல, ஆனந்த் அண்ணா அதை புரிந்து கொண்டு என்னை தோளோடு திருப்பி, என் இதழ்களில் தொடர்ந்து தேன் பருகிக் கொண்டே என் முலைகளை பிசைந்தார். இப்போது நான் கால்களை வசதியாக அகட்டிக் கொண்டு அண்ணாவின் ஆண்குறியை பிடித்து என் புழை வாசலில் வைத்து தேய்க்க ஆரம்பித்தேன். அப்போது சூடான இருவரும் மூச்சுக்காற்றில் கரைந்து முனக ஆரம்பித்தோம். “அண்ணா, செமயா இருக்கு. பறக்கிற மாதிரி இருக்குணா..சூப்பர்… “ என்றேன். அவரும் “ஆமா தங்கச்சி ஆனந்த சுகமா இருக்கு“ என்று குனிந்து என் முலைகளை வாயில் கவ்வி சப்பி சுவைக்க ஆரம்பித்தார்.

அதற்கு மேல் நின்று கொண்டே இன்ப சுகத்தை அனுபவிக்க முடியாமல் இருவரின் கால்களும் தடுமாறியது. அண்ணா என்னை என் நைட்டியை உருவி போட்டு அம்மணமாக்கி அப்படியே அலக்காக தூக்கி கட்டிலில் போட்டு மேலே பாய்ந்தார். இருவரும் அண்ணா, தங்கை என்று உறவோடு முனகிக் கொண்டே காம உறவாடி காமக்கடலில் நீந்தி விட்ட களைப்போடு கட்டி அணைத்து இளப்பாறினோம். ஆனந்த் களைப்பில் தூங்கி விட, நான் ஆனந்தக் களிப்போடு என் வாழ்க்கையை மீண்டும் திரும்பிப் பார்த்தேன். தலைகீழ் விகிதங்கள் என்பதை எல்லாம் கணக்கில் தான் படித்திருக்கிறேன். ஆனால் அது என் வாழ்க்கை கணக்கை மாற்றி போடும் என்று கனவிலும் நினைத்தது இல்லை.

இதோ கட்டி அணைத்து காமசுகத்தை அனுபவித்து விட்டு என் கட்டிலில் என் அருகில் படுத்திருக்கும் இவர் தான் ஆனந்த். முன்னால் அண்ணா, இப்போதைய கணவர்.

ஆனந்த் அண்ணா என் கணவரின் பைனான்ஸ் கம்பெனி பார்ட்னர். பார்ட்னர் என்பதெல்லாம் தொழில் நிறுவனம் ஆரம்பித்த பிறகு தான். அதற்கு முன்பே கல்லூரித் தோழர்கள், நெருங்கிய நண்பர்கள். இருவரும் திருமணத்திற்கு முன்பே கடுமையா உழைத்து பைனான்ஸ் நிறுவனத்தை திறம் பட நடத்திக் கொண்டு இருந்தார்கள். அப்போது தான் ரவியை நான் திருமணம் செய்து கொண்டு அவருக்கு மனைவியாக வந்தேன்.

எனக்கு திருமணம் ஆன புதிதில் என் கணவரிடம் அந்தக் கேள்வியை கேட்டேன். அப்போது அவர் முகம் வாடிப்போனாலும் வருத்தம் கலந்த தொனியோடு சோன்னார். நான் ஆனந்த் அண்ணா ஏன் இன்னும் கல்யாணம் பண்ணிக்கல, நல்ல மனிதரா இருக்காரு, கையில தொழில், வருமானம் இருக்கு அவருக்கு பொண்ணா கிடைக்கல?” என்றேன்.

அப்போது கணவர் விரக்தியோடு, “காலேஜ்ல அவனை விரும்பாத பொண்ணுங்களை கிடையாது. ஆனா அவன் சுதாவை மட்டும் தான் லவ் பண்ணான். அவளும் லவ் பண்ணா. ரெண்டு பேரும் இணைபிரியாக காதலர்களா பறந்து திரிஞ்சாங்க. ஆனா சுதா வீட்ல கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கல.

பொண்ணை தூக்கிடலாம்னு நான் சொல்லியும் ஆனந்த் கேட்கல. அதுக்குல்ல சுதாவை மாப்பிள்ளை ஊருக்கே கூட்டிட்டு போய் உறவு பையனை கல்யாணம் செய்து வைக்க முயற்சி பண்ணப்போ, அவங்க வீட்டு பின்னாடி இருந்த கிணற்றுக்குள்ள விழுந்து தற்கொலை பண்ணிகிட்டா. அந்த சோகம் தான் அரவிந்தையும் ரொம்பவே பாதிச்சிடுச்சு.

அப்போ நாங்க ரெண்டு பேரும் படிச்சிட்டு வேலை கிடைக்காம, ஒரு சிட்ஃபன்ட்ஸ் கம்பெனியில மானேஜர்ஸா இருந்தோம். ஆனந்த் அப்புறம் வேலைக்கு போக பிடிக்காம ரூமுக்கு உள்ளேயே முடங்கிட்டான். எனக்கும் அவனுக்கு எப்படி ஆறுதல் சொல்றதுனு தெரியல. அதுக்கு அப்புறம் தான் நான் வேலைய விட்டுட்டு, பைனான்ஸ் கம்பெனி ஆரம்பிச்சேன். அரவிந்தோட மனசு மாற அவனை ஆபீஸுக்கு கூட்டிட்டு வந்தேன். தொழில் நடக்கிற இடத்துல நாலு பேரு வந்து போக, பேசி, பழகி ஆனந்த் கொஞ்சம் கொஞ்சமா நார்மல் ஆகி, பழைய ஆனந்தா மாறினான்.

அந்த டைம்ல நானும் அவங்க வீட்லேயும் சேர்ந்து அவன் கிட்டே கூட சொல்லாம ஒரு பொண்ணை பார்த்துட்டு வந்து போட்டோவை காட்டினோம். அதை பார்த்த அவன் செம டென்ஷனாகி, அந்த பொண்ணு படத்தை கிழிச்சு போட்டுட்டு, இனிமே இது மாதிரிலாம் முடிவெடுத்தீங்க. என்னை மொத்தமா மறந்திடுங்கனு சொல்லிட்டு, மறுபடியும் விரக்தியோட சுத்த ஆரம்பிச்சுட்டான் அப்புறம் தான் நாங்க அவன் கல்யாணத்தை பத்தி பேசுறதை நிறுத்தினோம். இப்போ வரைக்கும் அவன்கிட்டே அது பத்தி மட்டும் பேசினதே இல்ல.

இதெல்லாம் உன்கிட்டே என் சொல்றேன்னா, நீ டெய்லி அவனை பார்க்குறே, அண்ணா, அண்ணானு அன்பா பேசுற, சாப்பாடு போடுறே. ஆனா அவன் கிட்டே இந்த மேட்டரை மட்டும் கேட்காதே. அப்புறம் கோபப்பட்டு நம்ப வீட்டுக்கும் வர மாட்டான். மறுபடியும் மறந்து போன விஷயங்கள் அவன் மனசுக்குள்ள வந்து ரொம்ப கஷ்டபடுவான். அதனால கல்யாண மேட்டரை அவன்கிட்டே கேட்டுடாதே..“ என்ற வார்னிங்கோடு ஆனந்த் அண்ணாவின் சோகக்கதையை என் கணவர் சொல்லி முடித்தார்.

ஆனால் ஆனந்த் ரொம்ப அன்பா பேசி பழகுவார். வீட்டுக்கு வந்தா ரொம்ப உரிமையோடு, “தங்கச்சி ரொம்ப பசிக்குது. ஏதாவது சாப்பிட போடு?” என்று உரிமையோடு கேட்பார் நானும் அவருக்கு பிடித்த உணவை சமைத்து பரிமாறுவேன். அப்படி சில வருடங்கள் பழக்கத்துக்கு பிறகு ஒரு நாள் என்னையும் கட்டுப்படுத்த முடியாமல்,

“அண்ணா, உங்களுக்குனு ஒருத்திய கட்டிகிட்டா, வாய்க்கு ருசியா 3 வேளையும் சமைச்சு போடுவா. வீட்டுக்கு களைப்போ போனா உங்களை அன்பா பார்த்துப்பா, பழசை மறந்துட்டுட்டு புது வாழ்க்கையை தொடங்குங்க அண்ணா, என் வீட்டுக்காரர் உங்க கிட்டே அதை பத்தி பேசாதேனு சொன்னாலும் எனக்கு மனசு கேட்கலனா..“ என்று கண்ணை கசக்கி கொண்டு சொன்ன போது, கலங்கிய ஆனந்த் அண்ணா நானே எதிர்பாராமல்,

“நீ சொல்றது சரிதாம்மா. எனக்கும் இந்த தனிமை கஷ்டமாத்தான் இருக்கு. அப்போ அது தான் தீர்வுனு நினைச்சு ரவி என் வீட்டோட சேர்ந்து பார்த்த பொண்ணை கூட வேண்டாம்னு சொல்லி அவங்க மனசை காயப்படுத்திட்டேன். ஆனா இப்போ ஃபீல் பண்றேன். ஆனா இனிமே நீயே பொண்ணு பார்த்து கட்டிக்கோங்கணு சொன்னா, கூட மறுக்கமாட்டேன்?” என்று சொல்லிவிட்டு, ஆனந்த் அண்ணா விருட்டென்று எழுந்து கையை கழுவிட்டு வீட்டை விட்ட கிளம்பினார்.

நான் கண்களை துடைத்து விட்டு ஆனந்தத்தில் துள்ளி குதித்தேன். என் கணவரிடம் போன் போட முயன்று வேண்டாம் அவரு டென்ஷன்ல இருந்தா எல்லாம் பாழாகிடும் என்று இரவு என் கணவர் ரவி வரும் வரை பொறுமையாக இருந்து இதை சொன்ன போது, என் கணவர் என்னை நம்ப முடியாமல் சந்தோஷத்தோடு என்னை கட்டிக்கொண்டார். உடனே நான் களத்தில் இறங்கி என் உறவுக்கார பொண்ணை ஆனந்த் அண்ணாவுக்கு கட்டி வைத்தேன். 1 மாதம் வரை இருவரும் இன்பமாக வாழ்ந்தனர். அப்போது நான் கட்டி வைத்த என் உறவுக்கார பெண் சுமதிக்கு கிறுக்கி பிடித்தது.

அவள் ஆனந்திடம், அப்பாவிடம் எவ்வளவு பணம் என்றாலும் வாங்கித் தருகிறேன். பார்ட்னர் நிறுவனத்தை விட்டு தனியாக ஒரு நிறுவனத்தை ஆரம்பியுங்கள். நாம தனியா சம்பாதிச்சு சந்தோஷமா இருக்கலாம் என்று பிரிவினை கோடு போட முயல, அதே கேட்ட ஆனந்த் அண்ணா அவர் கண்ணத்தில் பளார் என்று அறைந்து இருக்கிறார். அன்றே பெட்டியை தூக்கி கொண்டு புகுந்த வீட்டிற்கு போனவள் தான் பிறகு டைவர்ஸ் நோட்டீஸை அனுப்பனாள்.

நாங்கள் காலில் விழாத குறையாக சமரசம் செய்து வைக்க போன போது எல்லாம் அவள் வீட்டில், நான் தான் திருமணம் செய்து வைத்தேன் என்பதை கூட யோசிக்காமல், எல்லாத்துக்கும் காரணம் நானும் என் புருஷனும் தான் என்பது போல் பேச, ஆனந்த் உடனே அவளை டைவர்ஸ் செய்து விட்டு தொழிலை கவனிக்க ஆரம்பித்தார்.

ஆனால் போலீஸ் ஸ்டேஷன், கோர்ட் என்று போய் தொழிலை கவனிக்க முடியாமல் நஷ்டம் ஏற்பட்டது. கணவர் அந்த மன உளைச்சலில் டிரைவிங்கில் போகும் போதே, ஹார்ட் அட்டாக்கில் வண்டியை மரத்தில் மோதி இறந்து போனார். நானும் பிள்ளைகளும் ஆனாதை ஆனோம். அப்போது ஒரே ஆறுதல் ஆனந்த் அண்ணா மட்டும் தான்.

அதற்கு பிறகு ஒரு நல்ல நாளில் நான் கோவிலில் வைத்து அண்ணாவிடம், சேர்ந்து வாழும் ஆசையைச் சொல்ல அவரும் ஏற்றுக் கொண்டார். இப்போது அவர் எனக்கு கணவர். மாமா என்று வாயார கூப்பிட்டு பழகிய என் பிள்ளைகள் இன்றும் அவரை அப்படித்தான் கூப்பிடுகிறார்கள்.

அதே போல் அண்ணா என்று அழைப்பதை மட்டும் இன்று வரை என்னாலும் நிறுத்த முடியவில்லை. அது கட்டிலில் கட்டிப் பிடிப்பதை வரை தொடர்கிறது.