சூத்துல இல்லடா, புண்டையில தூக்கி குத்துடா!

3356

Tamil Sex Stories , Tamil Sex Kathai , New Sex Story,Tamil Sex Stories,தமிழ் காம கதைகள் ,வீட்டு ஓனரின் மனைவி,Free tamil sex story,Tanglish Sex Stories – Daily updated sex stories in Tanglish,kamaveri kathaikal,Tamil Kamaveri Kathai

நான் பஞ்சவர்ணம் (‘பஞ்சு’ ‘பஞ்ச்’). ப்ளஸ்2 -ல ஃபெயில் ஆயிட்டு ஒரு ட்யுடோரியல் காலேஜ்ல படிக்கிறேன். எங்க மாமா ஒருத்தர் ஒரு எலெக்ட்ரிகல் & எலெக் ட்ரானிக் சர்விஸ் கம்பனி நடத்தறார். லீவு நாள்ல அவர் கிட்ட இதல்லாம் கொஞ்சம் கத்துக்கிட்டேன். அதனால எங்க பேட்டையில காலேஜ் ஸ்டூடன்ட்ஸ் சேர்ந்து ‘மஜா லைட் ம்யூசிக் பேண்ட்’ (majaa light music Band) தொடங்கினபோது நான் லைட் & சவுண்ட் ஸிஸ்டத்துக்கு சார்ஜ் எடுத்துக்கிட்டேன். எப்ப எங்க நிகழ்ச்சி நடந்தாலும் நான் மேடைமுன்னால, கீழே ஒரு நாற்காலியில உக்காந்து ஒரு டெஸ்க்ல வச்சிருக்க கலர் லைட்டுகளையும் வெவ்வேற மைக்குகளையும் ஸ்பீக்கர்களையும் தேவைக்கு ஏத்தபடி அட்ஜஸ்ட் செய்வேன். மத்த எல்லார்க்கும்போல எனக்கும் ஒரு பங்கு.

அந்த ம்யூசிக் க்ரூப்ல புதுசா ஒரு குட்டைப்பாவாடைப் பொண்ணு, ரம்பா, டப்பாங்குத்துப் பாட்டுக்கெல்லாம் குதிச்சி குதிச்சி ஆடுவா. என் கூடப் படிச்ச பையன், ரமேஷ், இப்ப B.A. படிக்கிறவன், தன் க்ளாஸ்மேட்னு சொல்லி இவளைக் கூட்டிகிட்டுவந்து சேத்திருக்கான். எங்களை கல்யாண ரிசப்ஷன் போதும், கோவில் திருவிழாக்கள் போதும் கூப்பிடுவாங்க. அதுல கெடைக்கிற பணத்துல செலவுபோக மிச்சத்த பங்கு போட்டுப்பம். ரம்பா அதுல தான் காலேஜ் ஃபீஸ் கட்டறதா எல்லார்கிட்டயும் சொல்லியிருக்கா.

ரம்பா எங்க க்ரூப்புல சேந்ததுனாலயா, இல்ல பொதுவாவே இந்த வருஷம் ரொம்ப செழிப்பா இருக்கறதுனாலேயான்னு சொல்லமுடியலை – ஆனா இந்த வருஷம் எங்க க்ரூப்புக்கு நெறைய சான்ஸ் வருது. எங்க நிகழ்ச்சிகளுக்கு சார்ஜ்ஜ ஏத்தினப்புறம்கூட கூப்பிடறவங்க கொறையல. நல்ல வருமானம். ரம்பா விதவிதமா ட்ரஸ் பண்ணிண்டு வருவா-மேடையில என்னிக்கும் ஒரே ட்ரெஸ்ஸோடவா வரமுடியும்? எல்லாம் கம்பனி செலவுல. பிரா, பேன்ட்டீஸ் தவிர மத்ததெல்லாம் கம்பனி ப்ராபர்ட்டி; நியாயம் தானே-அந்த குட்டைப் பாவாடை டைட் ஜாக்கட்டோட காலேஜுக்கா போகமுடியும்?

ஒரு நாள் அவகிட்ட “நீ இனிமே மேடையில ஆடும்போது பிரா போடாதே. ஜாக்கட்டுலயும் மேல் ரெண்டு பட்டனை திறந்து விட்டுடு. அப்பதான் துள்ளி ஆடும்போது ‘பம்பாய்’ படத்துல மனிஷா கொய்ராலா முலைகள் ‘கண்ணாளனே’பாட்டு பாடும்போது துள்ளிக் குலுங்கறமாதிரி குலுங்கணும்- அப்ப நான் அங்க லைட்ட ஃபோகஸ் பண்ணா ஆடியன்ஸ் கைதட்டலும் விஸிலும் பிச்சிகிட்டு போகும். உனக்கு, இன்னும் கொஞ்சம் போனஸ் கிடைக்கும்” என்றேன். ஆரம்பத்தில் கோபமாகப் பாத்த ரம்பா அப்புறம் என் லாஜிக் சரின்னு ஏத்துகிட்டா. அவ போனஸும் கணிசமா ஏறிச்சி. அதுலேயிருந்து அப்பப்ப எங்கிட்ட பேச்சுகுடுக்க ஆரம்பிச்சா.

ஒரு நாள் இப்படி பேசச்ச ‘ரம்பா இன்னிக்கி நீ போட்டிருக்க நீல பேன்ட்டீஸ் நல்லாயிருக்கு. உன் குட்டைபாவாடை சுழலும்போது அத அரை நிமிஷம் ஃபோகஸ் செஞ்சா. ” அவ மொறைச்சா. “அப்படி ஏதாவது செஞ்சிவைக்காதே பஞ்சு. நான் அப்படிப் பட்ட பொண்ணு இல்லை.” பாவம், பதற்றம். நான் செஞ்சிடுவனோன்னு பயம். ‘ச்சி சீ, அப்படி யெல்லாம் செய்வேனா என்னா? இது ஒண்ணும் ரிகார்டு டான்ஸ் இல்லயே” என்று அவளுக்கு ரீ-அஷ்ஷ்யூர் செய்தேன். நான் பாக்கறனேன்னோ என்னவோ அவ தினமும் வெவ்வேற கலர்ல பேன்ட்டீஸ் போட ஆரம்பிச்சா. பச்சை, இளம் பச்சை, சிகப்பு, லைட் ரெட், பிங்க், எல்லா கலர்லையும் பூப்போட்டது, இப்படி. நானும் தினமும் அவகிட்ட அன்னிக்கி அவ போட்டிருக்க பேன்ட்டீஸ் என்ன கலர்னுல சொல்லுவேன்.

ஒரு நாள் எதுவோ ஒரு க்ளப் ஆன்யுவல் டே ஃபன்க் ஷன். ஓபன் க்ரவுண்டுல மேடை போட்டு எங்க மஜா லைட் ம்யூசிக் பேண்டை ஏற்பாடு செய்திருந்தாங்க. ப்ரொக்ராம் இரவு 9 மணிக்கு தொடங்கி கிட்டத்தட்ட நடுராத்திரிவரை நடந்திச்சி. ரம்பாவுக்கு ஏகப்பட்ட கைதட்டல், சீழ்க்கைகள். அன்னிக்கிமட்டும் நான் பத்து செகண்டு அவ பாவாடை பறக்கறச்ச தொடை நடுவுல ஃபோகஸ் பண்ணியிருந்தா, அவ்வளவுதான், மேடையே இருக்காது, ஆடியன்ஸ் அத்தனைபேரும் ரம்பாவை நோக்கிப் படையெடுத்திருப்பாங்க. ஏன்னா அன்னிக்கி ரம்பா பேண்ட்டீஸே போடல்லை. நான் கூட ஒருவேளை கருப்பு வெல்வெட் பேண்ட்டீஸோன்னு பாத்தேன் – ஆனா வெல்வெட் மாதிரி ஸ்மூத்தா இல்லையே. மொசமொசன்னு முடி வளர்ந்து அது அவ கூதிதான்னு காட்டிக்குடுத்துடுச்சே. நல்லவேளை அங்க லைட்ட ஃபோகஸ் செய்யாம என் கைய கண் ட்ரோல் பண்ணிக்கிட்டேன்.

ம்யூசிக் ப்ரொக்ராம் முடிஞ்சதும்தான் பின் பக்கம் பார்க்கமுடிஞ்சிச்சி. அங்க எல்லாரும் க்ரூப் க்ரூப்பா ஒக்காந்து பீர், விஸ்கி, ரம்னு தண்ணி அடிச்சிகிட்டாருங்க. பெரிய மனுஷங்க கிளப். பர்மிட்கூட வாங்கியிருப்பாங்க. எங்க ம்யூசிக்காரங்க பாதிபேர் அவங்க க்ரூப்புகள்ள ஜாயின் பண்ணி தண்ணி அடிச்சிகிட்டிருக்காங்க. அதுல ரம்பாவும், அவ க்ளாஸ்மேட் ரமேஷும் ஒரு க்ரூப்புல ஒக்காந்து ஜோரா தண்ணி போட்டுகிட்டிருக்காங்க. ரமேஷ் அளவுக்குமீறி குடிச்சிட்டு போதைல கீழ சாய்ஞ்சிட்டான். ரம்பா தள்ளாடற ஸ்டேஜ், ஆனா சுதாரிச்சிகிட்டு இப்படியும் அப்படியுமா பாக்கறா. என்னைப்பாத்ததும் கையசைச்சிக் கூப்பிடறா. ‘இந்த ரமேஷ் தான் என்ன பிக்-அப் செய்துகிட்டு வந்து திரும்ப ட்ராப் செய்வான். இப்ப எப்படித் திரும்பறது? இந்த நேரத்துக்கு ஆட்டோ எங்க கிடைக்கும் பஞ்ச்? அது சேஃபாவும் இருக்காது. அதனால என்னை நீதான் ட்ராப் செய்யணும், ப்ளீஸ்.”

என் பைக்ல ஏத்திகிட்டு கிரவுண்டவிட்டு வெளிய வரப்ப ஒரு போக்கிரிப்பசங்க கும்பல் கஞ்சா அடிச்சி கண்டபடி கூத்தடிச்சிகிட்டு இருந்தாங்க. அவங்க என் பைக்க மறிக்க வராங்கன்னு தெரிஞ்சதும் “என்ன கெட்டியாப் பிடிச்சிக்கோ ரம்பா”-ன்னு சொல்லி ஹைஸ்பீட் எடுத்தேன். வண்டி குலுக்கல் ஒரு பக்கம், ரோடு குண்டும் குழியுமா இருந்தது இன்னொரு பக்கம் எல்லாம் சேந்து ரமா என் இடுப்ப கட்டிகிட்டவ அப்படியே என் முதுகுமேல சாஞ்சிட்டா. நல்ல ரோடுக்கு வந்தப்புறம் வண்டிய ஓரமா நிறுத்தி அவகிட்ட ‘ஒன் எடம் எங்கே இருக்கு சொல்லு’-ன்னு கேட்டா பதிலேயில்லை. போதை மயக்கம்.

வேற வழியில்லை. என் ஹாஸ்டலுக்கு கூட்டிகிட்டு போயி அந்த வாட்ச்மேனுக்கு ஒரு இருவது ரூவா தள்ளி கதவத் தொறக்கச் சொல்லி அவன் ஹெல்ப்போடயே ரம்பாவை என் ரூமுக்குக் கூட்டிப்போயி கதவைத் தாழிட்டேன். கட்டில்ல படுக்கவைக்கப்போனா, குபுக்குனு வாந்திஎடுத்தபடி கீழே சரியறா. அவ ஜாக்கட்டு, குட்டைப் பாவாடை அத்தனையும் வாந்தி. எல்லாத்தையும் கழட்டிஎடுத்து வாஷ்பேசின்ல போட்டுட்டு ஒரு ஜக்குல தண்ணி எடுத்து அவளை க்ளீன் செய்து படுக்கையில் கிடத்தினேன். பிராவும் பேண்ட்டீஸும்தான் போடல்லையே. மொலையும் கூதியும் வா வான்னு கூப்பிடுது. ஆனா அவ சுய நினைவுல இல்லாதப்ப அவளை ஓக்கரது தப்பில்லையா?

வாந்தில நனைஞ்ச ஜாக்கட்டையும் பாவாடையையும் பாத்ரூம்ல வாஷ் செய்து பிழிஞ்சி ஃபேன் அடியில காயப்போட்டேன். நான் சேர்ல்யே கொஞ்சம் கண்ணயர்ந்தேன்.

கண்முழிச்சா மணி எட்டு. இன்னும் ரம்பா தூங்கறா. வாட்ச்மேனைக் கூப்பிட்டு இன்னொரு இருவது ரூபா குடுத்து ரெண்டு டீ வாங்கிவரச் சொன்னேன். டீ வந்ததும் அவளை எழுப்பினேன். பாதி போதையில தள்ளாடி எழுந்து விழப்போனவளை என் மேல சாய்ச்சிகிட்டு அவ வாய்மேல டீ-கப்ப வைக்கறேன். அந்த சூடு அவளை எழுப்பிடுது. அப்படியே வாயத் திறந்து டீயை குடிக்கறா. அப்புறம்தான் தான் ஒடம்புல பொட்டுத்துணி கூட இல்லாம என்மேல சாய்ஞ்சி என் அணைப்புல இருக்கறது தெரியுது. அவசரமா எந்திரிச்சி, “என்ன பஞ்ச் இது? என்னை என்ன செய்ஞ்ச?”-ன்னு கேக்கறா.

“ஏண்டி என்னை என்னன்னு நெனைச்சிகிட்டிருக்க? சுயநினைவுல இல்லாதவளை ஒரு உன்மையான ஆம்பிளை கெடுக்கமாட்டான், தெரிஞ்சிக்கோ.” கையால் கூதியைத் தடவிப் பாக்குறா. ஒரு விரல புண்டைக்குள்ள விட்டுப் பாக்கறா. பெரிய ரிலீஃப். எதுவும் நடக்கலை. “சரிதானா, உங்கவீடு எங்க இருக்குன்னு சொல்லக்கூட ராத்திரி உன்னால முடியலை. இப்ப சொல்லு, கொண்டு விட்டுட்டு வரேன்.” என்னை ஒருமாதிரி பார்க்கிராள். “ஓ, உன் துணிகள் நல்லா ஃபேன் அடியில காய்ஞ்சி நீ போட்டுக்க ரெடியா இருக்கு, இந்தா” என்று எடுத்துக் கொடுத்தேன்.

“இப்ப நான் எப்படி வீட்டுக்குப் போறது? “ராத்திரி எங்கடி போயிருந்தே?”-ன்னு அம்மா கேட்டா நான் என்ன சொல்றது? என் ஹேண்ட்-பேக்ல இருக்க மொபைல எடுத்துக்குடு, சொல்ரேன் ” என்று அவள் கேட்டதும்தான் பைக்ல ஏறும்போதே அவ ஹேண்ட்-பேக்க என் வண்டில சைட்-பாக்சுக்குள்ள வச்சது ஞாபகம் வந்தது. “அது கீழ என் பைக்ல இருக்கு ரம்பா. இந்தா, இதுல பேசு” என் மொபைல எடுத்துத் தருகிறேன்.

“அம்மா, நான் இங்க காலேஜ் ஹாஸ்டல்ல இருந்து பேசறேன். நைட் ப்ரொக்ராம் முடிய லேட்டாயிடிச்சி. அந்த ரமேஷ் வேற குடிவெறில உருண்டுகிடந்தான். நான் அந்த நேரத்துக்கு ஆட்டோவெல்லாம் சேஃப் இல்லைன்னு பஞ்சுன்னு ஒருத்தர் பத்திச் சொல்லியிருக்கேன் இல்லயா, அவர் இருக்க ஹாஸ்டல் எங்க ஹாஸ்டலுக்கு பக்கத்துலதான், அவர்ஹெல்ப்ல எங்க ஹாஸ்டலுக்கு வந்துட்டேன். அப்புறம் உனக்கு போன் பண்ணி உன் தூக்கத்த கெடுக்கவேணாம்னு இப்ப செய்யறேன். நான் இன்னிக்கி க்ளாஸ் அட்டெண்ட் பண்ணிட்டு சாயங்காலம் வரேன். ” அப்படின்னு ஒரே மூச்சில சொல்லித் தீக்கறா.

“சரி, மளமளன்னு ட்ரஸ் செஞ்சுக்கோ. டிஃபன் வாங்கித்தரேன், சாப்பிடு. உன்னை உன் காலேஜ்ல கொண்டுபோய் விட்டுவிட்டு நான் திரும்பிவந்து கட்டில்ல படுத்துத் தூங்கணும். சேர்ல உக்காந்து தூங்கினது ஒடம்பு அசதியா இருக்கு” என்று கீழே போய் பைக்ல இருக்கர அவ ஹாண்ட்-பேக்கை எடுத்துகிட்டு வாட்ச்மேன் கிட்ட ஒரு நூறு ரூபா குடுத்து ரெண்டுபேருக்கு டிஃபன் காபி வாங்கிவரச் சொல்லிட்டு ரூமுக்கு வந்தா.